De kwetsbaarheid van het leven is een thema in mijn leven nu. Het is zo voelbaar ineens om me heen.

Een kleintje in mijn buik wat dapper schopjes aan me laat voelen. Nog klein maar al helemaal compleet. Een kleintje die zich elke dag ontwikkeld en zich klaarmaakt voor de grote wereld.

Een peuter dochter die elke dag weer nieuwe woordjes leert, die vijf minuten na gevallen te zijn letterlijk weer opstaat en schatert van het lachen om haar eigen grapjes. Die het liefst alles zelf doet, maar haar papa en mama zo hard nodig heeft.

Dierbaren waarmee het niet meer goed gaat. Die noodgedwongen een plek vol herinneringen moeten loslaten om een andere fase van het leven in te gaan. 

Ikzelf, die het allemaal ziet, voelt en aanschouwt. Volop in mijn eigen kwetsbaarheid. Met een hoofd vol liefde en soms ook zorgen.

Dapper, dat zijn ze allemaal. Dapper omdat ze kwetsbaar durven zijn. Kwetsbaar en puur. Zich overgeven aan wat het leven hen op dat moment voorschotelt, ook als de uitdaging groot is. Dapper omdat ze niet weg hollen maar omdat ze het aangaan. 

Misschien voel jij je ook wel kwetsbaar nu. Omdat je van dichtbij ziet hoe fragiel het leven is. Of omdat je je zorgen maakt om de tijd waarin we leven. Het maakt eigenlijk niet uit waarom.

Voel wat je moet voelen. Alles wat je wegduwt komt heviger terug. Neem je zorgen serieus. Laat je nooit vertellen hoe je je moet voelen en luister naar wat je nodig hebt als het even lastig is. Voel je soms kwetsbaar en daardoor juist sterk. 

En blijf tegelijkertijd de mooie dingen zien. De roze zonsopkomst, hoe je dierbaren met elkaar lachen, je fijne warme veilige thuis en de frisse winterlucht.

Het leven is prachtig en ingewikkeld tegelijk. En dat is precies zoals het zou moeten zijn. 

The following two tabs change content below.

Sanne

De ene helft van Stelletje Minimalisten. Degene die droomt van een klein huisje in de natuur.

Laatste berichten van Sanne (toon alles)